Ogdens' Nut Gone Flake is het derde studioalbum van de Engelse rockband Small Faces, uitgegeven in 1968. Dit is hun enig conceptalbum en het laatste studioalbum dat volledig uit nieuw materiaal bestaat tot hun herenigingsalbum in 1977. Het album bereikte de eerste plaats in de UK Album Charts en bleef daar zes weken. Dit psychedelische en rockalbum wordt beschouwd als een essentieel werk uit de Britse popgeschiedenis. Het album kenmerkt zich door een unieke mix van genres die varieert van psychedelische pop en rock tot progressieve rockelemententen. De productie bevat inventieve geluidseffecten en het werk wordt gezien als een voorganger van later progressieve rockbewegingen.
Het album is opgebouwd in twee delen met een zeer verschillende karakter. Het eerste gedeelte toont de scherpte van Small Faces als songwriters en arrangers, met popcatchy nummers gekenmerkt door cockney-invloeden en uitstekende vocaalwerk van Steve Marriott. Het tweede gedeelte is een veel aventuurlijkere theatrale conceptsuite die samengehouden wordt door de surrealistische commentaar van narrator Stanley Unwin. Dit deel combineert humoristische en absurdistische elementen met rockprestaties. Het album staat bekend om zijn grappige, verwaagde humor en weerspiegelt de late jaren zestig-geest van experimentatie. Ondanks dat het soms als novelteit wordt afgedaan, bewijst het album dat Small Faces een ondergewaardeerde brillantie bezaten. De remaster gelimiteerde editie op gekleurde
vinyl maakt dit klassieke album toegankelijk voor hedendaagse verzamelaars.
