Small
Faces is het tweede studioalbum van de Britse band Small
Faces, uitgebracht in 1967 via Immediate Records als een LP in
limited edition en remastered versie. Het markeert de artistieke doorbraak van de groep, met een verschuiving van mod-geïnspireerde blue-eyed soul en R&B naar psychedelische rock, volledig gevuld met originele composities van de bandleden Steve Marriott, Ronnie Lane, Ian McLagan en Kenney Jones. Opgenomen over negen maanden in twee studios tijdens hun overstap van
Decca naar Immediate, toont het album een verfijnde songwriting en experimentele studio-aanpak die de band definieerde tot hun ontbinding in 1969.
Het album piekte op nummer 12 in de UK Album Chart en werd uitgebracht in mono- en stereoversies, met bijdragen van engineers als Glyn Johns. Ondanks het succesvolle karakter miste het een grote hit-single, wat bijdroeg aan de positie buiten de top 10. Deze plaat vestigde Small
Faces als psychedelische studio-experimentatoren, weg van eerdere R&B-covers, en vormde een cruciaal keerpunt in hun carrière na het debuutalbum uit 1966.
