Een ode aan Giallo, misdaadfilms uit de jaren ‘70 en Franse
new wave-cinema. Het derde album van Bastien
Keb is een ingebeelde soudntrack, met sombere anti-ballads, instrumentals, psychedelische folk en vreemde
monologen. Oorspronkelijk werd The Killing of Eugene Peeps gemaakt in drie delen: filmmuziek,
soundtrack
en toneelmuziek; de plaat ontwikkelt zich als in een dromerige staat, met een verteller die de luisteraar
periodiek begeleidt tussen liedjes over verlangen en spijt.
Bastien Keb volgens de media: "one of the most exciting musicians emanating out of London at present"
(Dummy Mag), “a modern yet individual sound that’s an absolute dream” (Wonderland), “3am electro-jazz
flickering with warped '70s pop” (The Line Of Best Fit), “blessed with an innate sense of funk and a shrewd
songwriting sensibility” (Clash), “brimming with broken hearted lo-fi soul” (Electronic Sound), "beautifully
soulful, avant garde and psychedelic music" (Bonafide).
