Celeste van The Soundcarriers is een album dat zich kenmerkt door een rijke samensmelting van stijlen, met een focus op psychedelische pop, sixties pop, krautrock, library music en jazz. Het album werd uitgebracht als CD en is het tweede studioalbum van de band, na het debuut Harmonium. De sfeer doet
direct denken aan een vergeten klassieker, mede dankzij het gebruik van analoge opname en natuurlijke galm, wat resulteert in een warm, authentiek geluid dat refereert aan de creativiteit en experimenteerdrift van de jaren zestig.
De muziek op
Celeste is toegankelijk en melodieus, zonder aan avontuur in te boeten. In vergelijking met soortgenoten als Broadcast, klinkt
Celeste tegelijkertijd herkenbaar en eigenzinnig. De zang van Leonore Wheatley valt op door haar veelzijdigheid en gevoeligheid, wat de nummers een extra dimensie geeft. De arrangementen zijn zorgvuldig opgebouwd, met een prominente ritmesectie die het geheel de nodige drive en energie geeft. Het album blijft trouw aan songstructuren en vermijdt daarmee het risico op oppervlakkige soundscapes; elke track heeft een duidelijke opbouw en richting, waardoor het beluisteren van de plaat een dynamische ervaring is.
Enkele opvallende nummers op het album zijn Morning Haze, Last Broadcast en
Rolling On. Morning Haze bouwt voort op een krachtige pianogroove die uitmondt in een energiek samenspel dat doet denken aan een combinatie van
Ray Charles en Delia Derbyshire. Last Broadcast opent het album en onderscheidt zich door een agressieve baslijn en de levendige samensmelting van instrumenten, terwijl
Rolling On een eigentijdse interpretatie biedt van ritmes die zijn ontleend aan klassieke blues, verpakt in een moderne en dromerige ambiance.
Het genre van
Celeste wordt vaak omschreven als psychedelische pop, met sterke invloeden uit jazz en sixties-futurisme. Ondanks de brede waaier aan invloeden weten The Soundcarriers alles samen te brengen tot een coherent en herkenbaar geluid. De plaat voelt zowel nostalgisch als fris aan, mede dankzij het gebruik van vintage instrumentatie en harmonieën, zonder te vervallen in imitatie.
Celeste werd uitgebracht in het jaar 2010. Het album laat horen hoe The Soundcarriers traditie en vernieuwing combineren, door melodieën en structuren uit het verleden te verbinden met eigentijdse productie en uitvoering. Het resultaat is een warm, ongedwongen en muzikaal avontuurlijk album dat het genre verrijkt en liefhebbers van psychedelische pop zeker zal aanspreken.
