Primal
Scream’s 'More Light' uit 2013 markeert een opmerkelijke terugkeer voor de Schotse band, zowel in creatieve zin als qua publieke belangstelling. Het album verscheen na een reeks minder overweldigende releases en wordt gezien als een van hun meest ambitieuze platen sinds het begin van de jaren 2000. De muziek op 'More Light' is grillig, bombastisch en doordrenkt van invloeden uit de popgeschiedenis, maar weet ook coherent en meeslepend te zijn. Het genre schommelt tussen psychedelische rock,
garage, soul en zelfs elementen van jazz en elektronica, waarbij Primal
Scream de grenzen van hun muzikale palet verlegt zonder aan herkenbaarheid in te boeten. De sfeer is soms beklemmend en introspectief, dan weer uitbundig en euforisch, met een productie die zowel dicht als dynamisch klinkt. Tekstueel wordt de plaat gekenmerkt door maatschappijkritiek en persoonlijke reflectie, waardoor het meer is dan een puur muzikaal experiment; het is ook een statement over de tijdgeest en de positie van rockmuziek in het digitale tijdperk. Kritieken loofden het album om zijn veelzijdigheid, durf en het hervinden van een unieke identiteit, waardoor 'More Light' niet alleen een hoogtepunt in het latere oeuvre van de band vormt, maar ook een van de interessantste Britse rockalbums van zijn tijd.
