Cian Ciaran – bekende binnen Super Furry Animals als veelzijdige toetsenist en producer – maakte in 2013 zijn tweede soloalbum: They Are
Nothing Without Us. In tegenstelling tot het wat meer introspectieve Outside In klinkt dit album uitgesproken maatschappelijk geëngageerd en politiek georiënteerd. Het laat een kunstenaar zien die zich geen raad weet met het falen van machthebbers, het uitwassen van het kapitalisme en het sluipende onrecht in de wereld. De toon is regelmatig fel, maar de muzikale invulling verraadt tegelijkertijd Ciaran’s ambachtelijke oog voor melodie en psychsessie.
Genregewijs valt het album te typeren als een kruising tussen protestrock, psychedelische pop en soms zelfs speldenprikken van stonerrock. De invloed van bands als The
Pixies en The Jesus and Mary Chain is hoorbaar, net zoals de onmiskenbare echo’s van Ciaran’s moederband Super Furry Animals, die vooral terugkomen in de dromerige harmonieën en de organische instrumentatie. Niettemin is de sound ruwer dan bij SFA, met af en toe gewapende dreigende gitaren en een opgehitste energie.
De teksten op They Are
Nothing Without Us zijn zonder uitzondering geladen en confronteren luisteraars met de maatschappelijke onvrede van Ciaran. Hoewel de thematiek zwaar is, slaagt hij erin om zijn boodschap als vanouds te omkleden met toegankelijke hooks, soms zelfs met een vleugje Californische zonneschijn. Juist die mix van woede en schoonheid maakt het album bijzonder: het is een protestplaat die niet vervalt in cynisme of puur activisme, maar de persoonlijke worsteling en het verlangen naar verandering invoelbaar laat klinken. Als solo-artiest bewijst Cian Ciaran met deze CD dat hij muzikaal én inhoudelijk een eigen stem heeft, los van zijn eerdere werk met Super Furry Animals.
