Het debuutalbum Zero For Conduct van Jetplane Landing, uitgebracht in 2002, is een levendige indierockplaat die genregrenzen doet vervagen en tegelijkertijd energieke, gitaargedreven klanken levert die rockliefhebbers aanspreken. De Noord-Ierse groep, gevormd uit de restanten van een eerdere band, transformeerde een
garage tot een opnamestudio en creëerde een debuut dat zich onderscheidt in de indiescene van begin jaren 2000, naast acts als The
Strokes. Met invloeden variërend van
Velvet Underground tot
Shellac, bevat het album ritmische drumpartijen, jazzy gitaarriffs, expressieve zang die doet denken aan Tom Verlaine en Chris Leo, en teksten die betekenis boven herhaling stellen, waardoor een onvoorspelbare maar samenhangende luisterervaring ontstaat, vol verbeeldingskracht en meeslepende ritmes.
Recensenten prezen het album vanwege zijn verfrissende afwijking van de stagnatie in de gitaarmuziek en noemden het een uitstekende prestatie die niet overdreven complex is, maar toegankelijker en smaakvoller, en doet denken aan de stijl van At The Drive-In zonder overdrijving. Het album varieert in tempo van funky uitbarstingen tot rustgevende melodieën, waardoor elk moment vitaal en boeiend aanvoelt. Jetplane Landing is daarmee een veelbelovende kracht in de indierock met een brede aantrekkingskracht voor fans van dynamische, op teksten gerichte rock.
