Adele Sebastians album Desert Fairy Princess, uitgebracht als LP in 1981, is een opvallend en zeldzaam hoogtepunt uit het late 20e-eeuwse jazzlandschap. Sebastian, die speelde op zowel Dwarsfluit als zang, hanteert een benadering die geworteld is in spiritual jazz, maar die zich niet laat vangen door conventies. Het geluid klinkt organisch en enigszins nostalgisch voor die tijd, met een sterk akoestische inslag: drums, percussie, fluit en zang creëren een intens en soms mysterieus klanktapijt. Het album verbindt klassieke vocale jazz met experimentele, vrije passages en verwerkt daarbij subtiel invloeden uit Latijns-Amerikaanse en Afrikaanse muziek. De composities zijn expressief en melancholiek, met opvallende aandacht voor ritme en sfeer. Zowel klanktechnisch als qua presentatie ademt Desert Fairy Princess de geest van pioniers als
John Coltrane en Pharoah Sanders. Het is een album dat een eigenzinnige toon zet en zich onderscheidt door zijn doorleefde, spirituele uitstraling.
