Duke Ellington & His Orchestra brachten het album Masterpieces By Ellington uit als een van de vroegste en meest invloedrijke jazzalbums die optimaal gebruik maakten van het nieuwe 12-inch LP-formaat. De release uit 1951 betekende een mijlpaal voor de bigbandjazz, omdat de langere speelduur ruimte gaf aan uitgebreide, concertante arrangementen met rijk geschakeerde orkestratie en verfijnde harmonieën.
Het album, opnieuw uitgebracht als geremasterde LP, toont Ellington en arrangeur Billy Strayhorn in topvorm. De geluidskwaliteit van deze remastered versie wordt geroemd vanwege het warme en ruimtelijke geluid. Ellington’s orkest brengt een brede mix aan klankkleuren en experimentering die typerend is voor hun unieke stijl, waarbij jazz wordt vermengd met elementen van klassieke muziek. Het geheel ademt een sfeer van verfijning, avontuur en emotionele diepgang.
De plaat wordt door critici beschouwd als een monumentaal werk dat zowel de artistieke als technische grenzen van de jazz en de opnametechnologie van dat tijdperk heeft verlegd. Masterpieces By Ellington blijft een tijdloos voorbeeld van het bigbandgenre en de creativiteit van
Duke Ellington en zijn orkest.
