Thomas de Hartmann (1885-1956), geboren in Oekraïne, leerling van Arenski en Tanejev, werd begin 1900 in Rusland beroemd als componist, en zijn concertmuziek werd later gespeeld door enkele van de belangrijkste musici van die tijd, vooral in Parijs. Sinds zijn dood wordt hij vooral herinnerd vanwege zijn associatie met de Kaukasische mysticus G.I. Gurdjieff, die hij in 1916 ontmoette, en is zijn productie voor de concertzaal in de vergetelheid geraakt. De vier werken die hier voor het eerst worden opgenomen, laten een belangrijke laat-romantische stem horen, afkomstig van Tsjaikovski, tijdgenoot van Rachmaninov, en alert voor de ontdekkingen van
Stravinsky en Prokofjev.
