Frederick Septimus
Kelly, geboren in Sydney in 1881, was op weg om een van de belangrijkste vroege componisten van Australië te worden toen hij sneuvelde tijdens de Slag aan de Somme in 1916. Zijn Twaalf Studies en 24 Monografieën zijn de belangrijkste bijdragen aan de Romantische pianoliteratuur door een Australiër, hoewel ze nooit eerder in hun geheel zijn opgenomen. De invloed van Chopin en Skryabin is duidelijk te horen, hoewel de pastorale echo's van de zachtere stukken een affiniteit suggereren met zijn Engelse tijdgenoten - mannen als Elgar, Ireland en Vaughan Williams - en de woeste weidsheid van de meer gepassioneerde nummers wijst op
Kelly's bekendheid met de muziek van Brahms en Schumann. Elk stuk, hoewel een 'miniatuur', bevat een wereld van gevoel en emotionele resonantie, die suggereert dat
Kelly op de drempel van grootheid stond.
