De Engelse componist David Hackbridge Johnson (1963) was tot nu toe een van de best bewaarde geheimen in de muziek. Hij bouwde een enorme catalogus op van werken die zelfs binnen de klassieke wereld volkomen onbekend zijn. Hij heeft het orkest van binnenuit leren kennen, als speler, en heeft een zelfverzekerde en krachtige taal ontwikkeld, deels geërfd van
Brian, Copland, Janáček, Rubbra, Sibelius, Simpson, Tippett en andere dergelijke meesters, in staat tot gedurfde kleurstreken en aangrijpende dramatische gebaren, vaak geïnformeerd door een grimmig gevoel voor humor, alles doelgericht gegeven door een meesterlijke beheersing van symfonische spanning op lange termijn.
'Dit is een van de meest opwindende nieuwe orkestmuziek die ooit op mijn pad is gekomen. David schrijft met volledige beheersing en nauwgezet vakmanschap, en bovenal heeft het een immense emotionele punch.' -Paul Mann
