Mélanie Bonis (1858-1937), zelf een goede pianiste, componeerde zo'n 150 werken voor piano solo en publiceerde ze met haar voornaam afgekort tot 'Mel' om te verhullen dat ze een vrouw was - terwijl ze leefde onder de Franse haute bourgeoisie als Mme Domange. Ze tonen soms de invloed van Chabrier en hebben raakvlakken met de muziek van Chausson,
Debussy en Pierné, die medestudenten waren aan het Parijse Conservatorium. Maar ze onthullen ook een individuele benadering van ritme, harmonie en klankkleur - en het is duidelijk dat haar conventionele uiterlijk een levendig gevoel voor plezier verborg, haar vele miniaturen voor
kinderen misschien beïnvloed door haar eigen ervaring als moeder.
