De in Pruisen geboren dirigent-componist Leopold Damrosch (1832-85) bouwde zijn reputatie op via het orkest dat hij in Breslau oprichtte. In 1871 emigreerde hij naar de Verenigde Staten, waar hij in New York een aantal belangrijke muzikale instellingen oprichtte en chef-dirigent werd van de Metropolitan Opera en de New York Philharmonic. Deze levendige uitvoeringen van zijn studenten laten zien dat hetzelfde gevoel voor avontuur zijn eigen muziek beïnvloedde, hier te horen in de eerste opnames. De kern van zijn enige symfonie, die het midden houdt tussen Brahms en Wagner, is een donkere en krachtige treurmars. De schijf opent met een jubelende ouverture die een opgewonden voorbeeld neemt aan Wagners Meistersingers en sluit af met een bonne bouche in de vorm van Damrosch' orkestratie van een
Schubert-favoriet.
