In een recensie van Fanfare werd de muziek van Igor Raykhelson - in de Toccata
Classics-uitgave van zijn viool- en altvioolconcerten - beschreven als 'een wereld van ongereconstrueerde en onvervalste romantiek'; twee klantenrecensies op Amazon schreven over 'prachtige muziek die me in een andere zone trekt' en 'een delicate, luchtige schoonheid die uniek is in de moderne klassieke muziek'. Raykhelson's concerten voor piano (2007) en cello (2010), geschreven voor de twee solisten op deze opname, handhaven de nadruk op een melodische taal met wortels in de muziek van Rachmaninov en Prokofiev.
