De vroege dood van de Finse componist Ernst Mielck, in oktober 1899, twee dagen voor zijn 22ste verjaardag, heeft de muziek beroofd van een buitengewoon begaafd musicus - hij was ook een
prima pianist - en misschien wel een van de belangrijkste stemmen van de volgende generatie: de snelle evolutie in zijn taal in de drie jaar die deze CD bestrijkt is opvallend. De twee ouvertures en cantates maken duidelijk dat hij al een begenadigd componist was in de post-Schumann Romantische traditie, en de Finse Suite, geschreven in het laatste jaar van zijn leven, brengt een opvallende vereenvoudiging van zijn texturen en wat een ontluikend nationalisme lijkt te zijn geweest.
