De Litouwse pianist en componist Vytautas Bacevičius (1905-70) is een van de onontdekte pioniers van de twintigste-eeuwse muziek. Zijn reeks van zeven Mots ('Woorden') voor klavier - vijf voor piano solo, één voor orgel en één voor twee piano's - werden geschreven tussen 1933 en 1966 en tonen de evolutie van zijn muzikale taal van de post-Skryabin stijl van de vroege werken, via de invloed van Prokofiev en
Stravinsky, naar een hoogst individueel modernisme, verwant aan dat van twee radicale collega's, Varése en Wolpe.
