Dit is de
soundtrack van de biopic rond Maurice Ravel, waarbij regisseuse Anne Fontaine inspiratie vond bij diens beroemde Bolero. Het Brussels Philharmonic onder leiding van Dirk Brossé nam de Bolero voor deze film op. Alexandre Tharaud speelt een cameo-rol in de film als muziekcriticus
Pierre Lalo, en leent zijn handen aan Raphaël Personnaz die Ravel vertolkt in de film. Alexandre nam ook de Pavane pour une infante défunte en de Alborada del gracioso op voor deze
soundtrack, waarop we eveneens Erato/Warner
Classics artiesten als
Renaud en Gautier Capuçon en Frank Braley en legendes als Samson François, Dinu Lipatti en André Cluytens vinden. "In Boléro zag Ravel een allegorie van het leven dat eindigde in chaos," legt Personnaz uit. "Hij zag het stuk niet als erotisch of seksueel, ondanks de aard van de muziek. Hij heeft er zoveel in verwerkt: industrialisatie, mechanisatie, oorlog, jazz - met de saxofoon en dat repetitieve ritme dat voortdurend aan kracht wint ..."
