Het album Indie
Cindy van
Pixies verscheen in 2014 en markeert het eerste studioalbum van de band sinds 1991. Klassiek als alternatieve rock en indie te typeren, klinkt het album toch anders dan het rauwe geluid dat
Pixies in de jaren tachtig en negentig beroemd maakte. Het ontbreken van Kim Deal, die een belangrijke vocale en muzikale tegenhanger was, laat een duidelijke leegte achter en draagt bij aan een geluid dat soms dicht tegen het solo-werk van zanger Frank Black aanligt, hoewel ook de ritmische motoriek van Joey Santiago en David Lovering hoorbaar is.
Op veel momenten klinkt Indie
Cindy overzichtelijker en minder chaotisch dan eerdere albums; de opnamen zijn directer en schoner, wat voor fans zowel een punt van kritiek als van waardering is geworden. De muziek balanceert tussen meeslepende gitaarlijnen en meer rustige, soms zelfs sfeerloze passages. Opvallend is dat de band een subtielere, minder opvallende weg kiest, waarbij de gitaareffecten en arrangementen soms herinneren aan een alternatieve rockband uit de jaren negentig, maar zonder het opvallende karakter van de bands uit die periode volledig te omarmen.
Indie
Cindy ontving gemengde reacties, oplopend van teleurstelling tot milde waardering. Het album lijdt onder het verleden van de band, maar bevat voldoende momenten van inventiviteit om interessant te blijven. Uiteindelijk stelt het album vooral teleur voor wie het revolutionaire geluid van To
