Een collectie met Schuberts zeven voltooide symfonieën, maar ook met de geliefde symfonie in B klein 'De Onvoltooide'. Zijn eerste zes symfonieën werden gecomponeerd tussen 1813 en 1818 voor het orkest van de religieuze school in Wenen waar hij studeerde. Hoewel ze kunnen worden beschouwd worden als werken die geschreven zijn door een student, duidelijk beïnvloed door
Haydn,
Mozart, Beethoven, en - in het geval van de zesde symfonie - Rossini, zijn het opmerkelijke composities voor een dergelijke jonge componist. Na een ernstige ziekte in 1822, waarvan hij slechts gedeeltelijk herstelde, begon
Schubert aan zijn laatste symfonische meesterwerken. De 'Onvoltooide' uit 1822 en de 'Grote Symfonie' uit 1825/1826.Van de beklijvende langzame inleiding van de buitengewoon gevoelige 'Onvoltooide'Symfonie tot de vrolijke en ritmische finale van de 'Grote' symfonie, beide werken tonen aan dat
Schubert op dat moment op het hoogtepunt van zijn kunnen was.
