Vivaldi was een van de eerste componisten die zich richtte op de dwarsfluit als een levensvatbaar solo-instrument, en hij was misschien zelfs de eerste die een hele publicatie wijdde aan de fluitfamilie. Zijn Opus 10 werd rond 1728 gepubliceerd door Michel-Charles Le Cène, maar in werkelijkheid waren veel van de werken in de collectie herziene versies van eerdere composities, waarbij
Vivaldi profiteerde van de populariteit van de fluit en materiaal herschreef dat eerder voor andere instrumenten was gebruikt. Het toevoegen van beschrijvende elementen aan de namen van de delen, vaak verbonden met natuurverschijnselen - zoals 'La tempesta del mare' - was een andere manier om de verkoop te stimuleren, iets wat de componist al had ontdekt met zijn publicatie van De vier jaargetijden enkele jaren eerder.
Vivaldi schreef meer dan 500 concerti tijdens zijn leven, en zijn expertise op dit gebied is vooral duidelijk in de uitwisselingen tussen de ritornello en de orkestrale tutti: terwijl het ensemble perfect samenkomt in de tutti, krijgt de solist echt de kans om te vliegen in de zwevende ritornelli, waarbij het instrument volledig tot zijn recht komt.
Deze werken worden uitgevoerd door de Italiaanse fluitist
Mario Folena, eerste fluitist van het Orchestra di Padova e del Veneto sinds 1982. Hij heeft eerder samengewerkt met vele vooraanstaande ensembles, waaronder I Solisti Veneti en I Filarmonici di Verona, en is een gerespecteerd docent van de barokfluit, die zomercursussen heeft gegeven aan de Fondazione Cini in Venetië en de conservatoria van Padova en Parma. Hij wordt vergezeld door L'Arte dell'Arco, geleid door violist Federico Guglielmo, wiens uitbundige en grondig onderzochte
Vivaldi-uitvoeringen al eerder veel lof oogstten.
