IQ’s The Seventh
House, uitgebracht in 2000, is een neo-progressief rockalbum dat de kenmerkende melodieuze en symfonische stijl van de band laat horen. Het album is verkrijgbaar als dubbel-lp op gekleurd
vinyl en biedt volwassen composities met een sterke structurele samenhang, waarin smaakvolle keyboardintro’s, agressieve gitaarriffs, een stuwende bas en bombastische arrangementen naadloos in elkaar overvloeien. Recensenten prijzen de opbeurende melodieën, de breekbare zang van Peter Nicholls en de overgangen die doen denken aan eerdere werken zoals Ever en Subterranea, waardoor een sfeervolle reis ontstaat die de luisteraars naar een hoger niveau tilt zonder in psychedelica te vervallen.De plaat bouwt voort op de consistente neo-prog-sound van IQ, met zware maar prachtige segmenten, saxofoonsolo's en climaxen die doen denken aan de invloeden van
Genesis. Hoewel sommigen opmerken dat het niet helemaal de hoogtepunten van eerdere albums evenaart, wordt het geprezen als een meesterwerk vanwege de verhalende flow, de memorabele hooks en de IQ-waardige essentie, waardoor het onmisbaar is voor fans van artrock en prog.
