Porridge Radio’s album Rice, Pasta And Other Fillers uit 2016 is een rauwe en intieme kennismaking met de Zuid-Engelse band, die vooral wordt gedreven door de gelaagde teksten en expressieve vocalen van frontvrouw Dana Margolin. Het album wortelt stevig in de indie- en punkrock, met een duidelijk riot-girl-invloed, maar weet zich toch onderscheiden door onverwachte dynamische wendingen en een doordachte, soms bijna literaire tekstuele aanpak. De muziek balanceert tussen wanhopige kwetsbaarheid en ongepolijste energie, waarbij Margolins stem soms fluistert, soms krijst en vaak een existentiële wanhoop verklankt die zowel het dagelijkse als het universele raakt.
De sfeer op Rice, Pasta And Other Fillers wordt gekenmerkt door een mengeling van zelfspot, ongemak en emotionele eerlijkheid, waarbij thema’s als liefde, verveling en geestelijke nood regelmatig terugkeren. De instrumentatie is doorgaans minimalistisch en soms zelfs schaars, met gitaar, drums en vocalen die ruimte laten voor stilte en spanning, maar net zo goed kunnen opzwellen tot een ruig, heftig geheel. De productie klinkt do-it-yourself, wat past bij de ongeneerde, persoonlijke toon van het album. Het geheel ademt een sfeer van experiment en urgentie, alsof de nummers
direct uit het dagboek van de band zijn geplukt. Rice, Pasta And Other Fillers is daarmee een album dat vooral door zijn eerlijkheid, kwetsbaarheid en onvoorspelbaarheid blijft boeien en een beloftevolle start van Porridge Radio markeert.
