Videodrones' Atavistic
Future, uitgebracht in 2019, is hun derde album, een kosmische kijk op synthwave door het Deense elektronische duo Jakob Skøtt en Kristoffer Ovesen. Het album wijkt af van de korrelige
horror en sci-fi-angst van hun eerdere werken zoals Mondo Ferox en Nattens Hævn, en waagt zich aan experimenteel elektronisch terrein, geïnspireerd door Suzanne Ciani,
Philip Glass, Terry Riley en
Tangerine Dream. Het album bouwt dichte, geïmproviseerde lagen van synths en analoge texturen op, waarbij vochtige claustrofobie wordt vermengd met wiskundige precisie, urgentie en een zware Komische vibe die een gotische, buitenaardse trip oproept. Het album is opgebouwd als een naadloze stroom van vijf nummers en creëert een illusie van constante beweging door herhaling en zwevende ideeën die spontaan ontbranden, waardoor spaarzame composities, arpeggio-melodieën en pulserende elektronische pulsen worden gekanaliseerd in een rijkere, meer gedefinieerde sonische evolutie. Deze LP markeert een sprong voorwaarts, waarbij echo's van VHS-koortsdromen behouden blijven en tegelijkertijd strakkere structuren, melodieën te midden van etherische nevel en rauwe creativiteit worden omarmd. Bij hoge volumes onderdompelen de golvende klanken en modulaire excursies de luisteraars in een bedwelmende, interstellaire angst en heilige eerbied, als een stoned ritueel in een verlaten kerk. Videodrones creëert een zilveren herinnering aan het potentieel van synthwave, dicht maar spaarzaam, chaotisch maar richtinggevend, en versterkt daarmee hun voetafdruk in de elektronische muziek.
