The Great White Wonder is het tweede volledige album van de Welshe band The Pooh
Sticks, uitgebracht in 1991 als een indiepop-lp op het Cheree-label. Het is hun laatste onafhankelijke release voordat ze bij RCA Records tekenden, en laat een verschuiving zien van lo-fi twee-oorsprong naar krachtige gitaarpop na een Amerikaanse tournee die hen inspireerde om kitsch Americana te omarmen. De band gebruikt op speelse wijze elementen van muziekiconen uit de jaren 70 en vermengt deze met hun eigen pakkende, stoere geluid dat doet denken aan de energie van de vroege punk en suikerzoete popmelodieën, met gastvocalen van indie-legende Amelia Fletcher die levendige harmonieën toevoegt. Critici prezen het album om zijn vrolijke plundering van de popgeschiedenis en noemden het een briljante, sarcastische liefdesverklaring aan rock-'n-roll die zich wentelt in tijdsgebonden gekkigheid, maar tegelijkertijd onschuldig leuk en uniek blijft. Ondanks gemengde commerciële reacties verwierf het album een cultstatus, waaronder Spin's erkenning als het beste album van 1991 dat door velen over het hoofd werd gezien, waarmee het genie van The Pooh
Sticks voor satirische vernieuwing werd benadrukt.
