Sivu's tweede studioalbum
Sweet Sweet Silent is een alternatief album dat in 2017 werd uitgebracht en een belangrijke afwijking vormt van zijn debuutwerk. Na een pauze te hebben genomen van de muziek, keerde de Engelse singer-songwriter terug met een uitgeklede, intieme aanpak die rauwe emotie boven productie-opsmuk stelt. In plaats van de indierockinstrumentatie die zijn eerste album kenmerkte, maakte Sivu gebruik van een minimalistische esthetiek met voornamelijk akoestische arrangementen met licht getokkelde gitaren en zwevende strijkers. Sivu werkte opnieuw samen met zijn vaste producer Charlie Andrew en concentreerde zich op het vastleggen van liveoptredens en delicate momenten. Hij vermeed bewust een massale gelaagde productie en liet zijn introspectieve teksten en emotionele zang centraal staan. Het album werd uitgebracht via Square Leg Records en vertegenwoordigt een bewuste artistieke evolutie naar ingetogen verfijning.
De thematische kern van het album is zeer persoonlijk en sterk beïnvloed door Sivu's strijd met de ziekte van Ménière en het daarmee gepaard gaande progressieve gehoorverlies. In het hele album verkent Sivu gevoelens van wanhoop, onzekerheid over zijn toekomst als muzikant en uiteindelijk een gevoel van acceptatie van zijn diagnose. De loomheid en rustgevende instrumentatie vormen een opvallend contrast met de kwetsbare en openhartige teksten, waardoor het album zowel emotioneel resoneert als muzikaal mooi is. Critici erkenden dit delicate evenwicht. The Guardian noemde het een griezelig, subtiel werk dat op een betoverende manier Sivu's artistieke ontwikkeling laat zien. Het album is een krachtig bewijs van hoe persoonlijke tegenslagen kunnen leiden tot diep ontroerende artistieke expressie.
