Het titelloze debuutalbum van
Burial, dat in 2006 bij
Hyperdub verscheen, is een mijlpaal in de
dubstep en combineert elementen van 2-step
garage,
ambient, downtempo, UK
garage, UK bass en triphop. Met een speelduur van ongeveer 52 minuten legt het de mistige, nachtelijke essentie van het stedelijke Londen vast door middel van gefragmenteerde vocale samples, glinsterende synths en diepe, wiebelende baslijnen die een gevoel van emotionele isolatie en futuristische melancholie oproepen. Critici prezen de innovatieve sound als fris en uniek, waardoor de anonieme producer in de elektronische scene in de schijnwerpers kwam te staan. De sfeervolle productie van het album valt op door zijn rauwe, lo-fi texturen en meeslepende diepte, vaak beschreven als complexer dan typische
dubstep met invloeden uit de
garage- en ambienttradities. Het markeerde een cruciaal moment voor het genre en oogstte alom lof voor zijn suggestieve sfeer en technische vindingrijkheid, waarmee Burials raadselachtige reputatie werd versterkt.
