Electrical Language is een uitgebreid 4cd-compilatiealbum over onafhankelijke Britse synthpop van 1978 tot 1984, in 2019 uitgebracht door Cherry Red Records. Het genre mengt elektronische impulsen met door punk beïnvloede DIY-esthetiek, met synthesizer-gedreven tracks van gevestigde acts als
The Human League en
Orchestral Manoeuvres in the Dark naast obscure juweeltjes van artiesten als Colin
Potter, Testcard F en Drinking Electricity. De collectie weerspiegelt de experimentele geest van het tijdperk, waar labels als Mute en Fast opkwamen, die harde synthgeluiden, morsecode bliepjes en broze popelementen mengden in toegankelijke maar innovatieve composities die vaak balanceerden op het randje van succes in de hitlijsten. De collectie beslaat vier cd's en belicht de evolutie van rauwe, apocalyptische elektronica tot pop dreunen met een glam-infusie en pakkende deuntjes met gitaarkruiden. Uitschieters roepen de verzilvering van hits en onontdekt potentieel van die periode op, zoals nummers die vrouwelijke/vrouwelijke zang mengen met locomotieve ritmes of
Soft Cell-geïnspireerde covers. Deze schatkamer dient als een antiek winkelcentrum van synthpop curiosa, toegankelijk voor nieuwkomers terwijl verzamelaars beloond worden met over het hoofd geziene
singles die hadden kunnen wedijveren met mainstream doorbraken.
