"Ignite The
Seven Cannons" is het vierde album van het Engelse alternatieve rockgezelschap Felt en werd oorspronkelijk uitgebracht in 1985. Het werk valt op door zijn mix van indie pop, dream pop en subtiele post-punk-invloeden, waarmee de band een melancholische sfeer creëert die zowel toegankelijk als atmosferisch is. De productie werd verzorgd door Robin Guthrie van Cocteau Twins, wat een dromerige textuur aan de muziek toevoegt, maar destijds ook voor controverse zorgde binnen de band, mede door de aanwezigheid van Elizabeth Fraser als gastvocalist op een van de nummers. Het album markeert een overgangsfase voor Felt; het is het eerste opname met Martin Duffy op toetsen en het laatste waar oprichter Maurice Deebank op gitaar te horen is, wat bijdraagt aan het unieke karakter van deze plaat. De songs zijn doorgaans kort, geraffineerd en instrumentaal sterk, met een nadruk op gitaarwerk en gedempte zang. De heruitgave op cd en remastered uitgave biedt een aangepaste luisterervaring. In nauwe samenwerking met producer John A. Rivers werd de mix grondig herzien, waarbij sommige nummers een nieuwe klank kregen en een instrumentaal stuk zelfs werd verwijderd. Hoewel deze revisie door sommigen als een verbetering wordt gezien, is er ook kritiek: sommige fans en critici vinden dat de essentie van het origineel verloren gaat en dat de herziene versie niet altijd even coherent klinkt. Ongeacht de uitvoering blijft "Ignite The
Seven Cannons" een mijlpaal binnen het oeuvre van Felt en een veelgeprezen voorbeeld van Britse alternatieve muziek uit de jaren tachtig. Wie het album koopt op cd krijgt dus te maken met een andere mix dan het originele
vinyl uit 1985, maar beleeft desondanks een album dat zowel qua genre als qua uitvoering onderscheidend en invloedrijk is gebleven binnen de Britse indie.
