Het album X.O. van Oakhead is een zware, sfeervolle reis met stonerrock als basis, waarin zware, met fuzz doordrenkte riffs worden gecombineerd met een gevoel voor ruimte en dynamiek, waardoor de muziek blijft evolueren in plaats van alleen maar hard in te slaan. De gitaren zijn compact en verzadigd en gaan vaak over in hypnotiserende grooves, terwijl de ritmesectie alles voortstuwt met een krachtige maar rustige
drive. De zang komt eerder uit de muur van geluid tevoorschijn dan dat deze er duidelijk bovenuit steekt, wat bijdraagt aan het meeslepende, bijna psychedelische karakter van de plaat. Qua productie voelt het album warm en organisch aan, waarbij de nadruk ligt op het gewicht van de lage tonen en de energie van de live-ruimte in plaats van op de glans van de studio.
X.O., uitgebracht in 2022, klinkt als een samenhangend statement in plaats van een verzameling losse stukken, waarbij de band zorgvuldig een balans zoekt tussen herhaling en variatie om spanning op te bouwen en los te laten gedurende de speelduur. Subtiele verschuivingen in tempo, toon en intensiteit geven de nummers een gevoel van verhaal, waardoor het album de moeite waard is om van begin tot eind te beluisteren. Onder de zwaarte schuilt een onderstroom van melancholie en kosmische verwondering, die thema's als afstand, verkenning en innerlijk conflict suggereert zonder deze expliciet te benoemen. Voor luisteraars die zich aangetrokken voelen tot moderne stonerrock die evenveel waarde hecht aan sfeer en songwriting als aan puur volume, onderscheidt X.O. zich als een rijk gestructureerde en boeiende release.
