Dit album (CD) van
Michael Barenboim, uitgebracht in 2017, brengt een boeiende dialoog tot stand tussen werken uit verschillende klassieke muziekstromingen: de barok van Bach, het 20e-eeuwse modernisme van Bartók, en de avant-garde van Boulez. Barenboim soleert met een uitzonderlijk technisch meesterschap en laat in zijn interpretaties de uiteenlopende stijlen en muzikale talen van deze componisten tot hun recht komen.
De sonate van Bach vraagt om zowel verfijning als diepgang, met melodische lijnen en een heldere, transparante schoonheid die kenmerkend zijn voor de barokperiode. Bartók’s compositie, geïnspireerd op Bach, brengt deze artistieke ideeën naar de 20e eeuw: zijn werk is gekenmerkt door sterke contrasten, virtuositeit en een poëtisch karakter. Boulez' stukken verkennen de uiterste grenzen van het instrument en voegen in de tweede Anthèmes elektronische klanken toe voor een grensverleggende luisterervaring, typerend voor de avant-gardemuziek.
Barenboim schikt deze uiteenlopende werken tot een indrukwekkend solo recital, waarbij de technische beheersing en expressieve vertolking opvallen. Zijn spel wordt door critici geprezen om de intensiteit, spontaniteit en overtuiging waarmee hij deze diverse muzikale werelden samenbrengt.
