Ensemble Modern, onder leiding van HK Gruber met mezzosopraan Wallis Giunta, presenteert op het album Amarcor - Dancing On A Volcano een fascinerende collectie muziek uit de periode tussen 1920 en 1940. Dit tweedelige werk, uitgebracht in 2002, valt in het genre cabaretklassiek met jazzinvloeden en omvat liederen vol zelfspot, politieke en culturele commentaren en sociaal idealisme, geïnspireerd op nieuwe academische inzichten van de University of
Chicago. De muziek put uit diverse bronnen zoals wals, tango en jazz, en schetst een levendig beeld van de Joodse cultuur in Weimar-Duitsland en Wenen, met thema's als de overgang van traditie naar moderniteit, het leven in shtetls en getto's, en de confrontatie tussen vertrouwd en onbekend in een snel veranderende stedelijke wereld.
De arrangementen weerspiegelen een kenmerkende mishmash van stijlen, waarbij cabaretensembles hybride vormen creëerden uit potpourris en instrumentale intermezzo's, vaak met bewust zichtbare overgangen. Onbekende werken van componisten als Weill, Milhaud en Schoenberg naast figuren als Friedrich Holländer en Hanns Eisler, roepen de intieme kelderkroegen en het revolutionaire theater van Brecht op. Dit album belicht de tragische ondertoon van de jaren dertig, waarin humor en ernst samenvloeien tot een poëtische reflectie op moderniteit en identiteit.
