De Duits-Chileense sopraan Josefine Göhmann heeft een stijlbereik dat zich uitstrekt van de late Renaissance via
Mozart, Strauss en Messiaen tot hedendaagse muziek, en dat de kern vormt van haar artistieke streven. In duo met pianist
Mario Häring presenteert Josefine Göhmann haar debuutalbum in coproductie met Deutschlandfunk onder de titel 'réBelles! portraits lyriques' met als thema de emancipatie van vrouwen en 100 jaar vrouwenrechtenbeweging. Bij het plannen van dit programma heeft de kunstenares zich laten inspireren door ansichtkaarten van museumbezoeken: De schilderijen zeggen veel over hoe vrouwen in de 20e eeuw werden gezien en hoe vrouwen zichzelf zagen in zelfportretten (b.v. van
Frida Kahlo, Paula Modersohn-Becker, Anita Rée). Zij heeft het idee ontwikkeld dat als zang en schilderkunst analoog zijn, het album zou kunnen corresponderen met een bezoek aan een museum. Er zijn vier verschillende zalen. De eerste is Vierge met voorstellingen van maagdelijkheid in de context van het bijbelse
testament. Dan is er de tweede zaal over het vrouwentype Sirène, die meer over etherische vrouwelijkheid gaat. In Héroïne wordt de vrouw vooral als heldin voorgesteld. En tenslotte is er Ophélie, gewijd aan de literaire
Shakespeare-figuur, die op zichzelf staat maar ook de aspecten van Vierge, Sirène en Héroïne combineert. Dit album is een esthetisch aanbod voor het discours over vrouwelijkheid, over vrouw zijn vandaag en over honderd jaar. Bovendien spelen de zeer persoonlijke gevoelens van de kunstenares een rol in welke stukken op welke manier worden gecombineerd. Josefine Göhmann wilde niet alleen kijken naar teksten, werken en interpretaties van vrouwen, maar ook naar ons cultureel erfgoed.
