De nieuwe Solo Musica opname 'Promenade' van de Préludes op. 28 van Frédéric
Chopin en de 'Schilderijententoonstelling' van Modest Moessorgsky brengt twee prominente pianocycli samen die bijna emblematisch zijn voor het oeuvre van hun scheppers. In de juxtapositie laat pianiste
Andrea Kauten zien wat hen ondanks alle verwachte contrasten verenigt, wat veel verder gaat dan enkele voor de hand liggende verwijzingen van Mussorgsky naar de Préludes van
Chopin. Beide grootschalige cycli combineren miniaturen met een deels aforistisch karakter. Zij staan in het spanningsveld tussen de Europese kunstmuziek en de nationale invloeden van de Oosteuropese en Slavische tradities. Voorlopig zoeken zij verschillende oplossingen. De kosmopoliet
Chopin, die elk demonstratief patriottisme afwijst, slaagt erin zijn Poolse idioom naadloos te integreren in een universeel Europese expressie. Moesorgski, als zelfbenoemde postkosmopoliet, herinnerde nadrukkelijk aan het volks-Russische, dat hij offensief afzette tegen alles wat 'westers' was. Beide componisten vonden hun weg naar een gepersonifieerde muzikale taal, die weliswaar vrij met de vorm omgaat, maar de traditionele harmonieën laat doorbreken door opzettelijke instabiliteiten. Beiden ontmoeten elkaar op de weg naar de moderniteit. Ook al was emotioneel exhibitionisme beide componisten vreemd en kunnen de werken slechts met uiterste omzichtigheid in verband worden gebracht met de biografische momentopnamen van hun ontstaansgeschiedenis: Beide cycli spelen zich af tegen de achtergrond van een confrontatie met de dood die even verrassend als onverbiddelijk is.
