In zijn baanbrekende liederencyclus Winterreise bracht Franz
Schubert de donkere kant van het verlangen naar geluk naar voren, dat zich kanaliseert in obsessies, angsten, een gevoel van gevaar, gevoelens van verlatenheid, somberheid en ontmaskering in tot nu toe onbekende dimensies en met een gevoel van urgentie. Zijn instrumentaal aandoende songs kunnen gezien worden als de ontbinding van klassieke genregrenzen. Herhalingen die, eerder als pauzes, zowel stasis als eindeloosheid creëren, vergemakkelijken het heden als zowel een ervaring als een consolidatie van het bestaan. Iets wat men zich aanvankelijk nauwelijks kan voorstellen, ontwikkelt zich al snel tot een verslavend karakter: we beginnen dit auditieve beeld ook zonder de zang te begrijpen - een waar kunstwerk. Een soort intellectuele droefheid doortrekt de rijk geschakeerde behandeling. Attacca! Net als in Beethovens op.131 zijn er geen pauzes tussen de stukken. Speciaal gecomponeerde Intermezzi slaan bruggen tussen de liederen en distantiëren zich er tegelijkertijd van. Het Voyager Quartet werd in 2014 opgericht. De leden ervan kunnen allen terugkijken op succesvolle carrières in beroemde strijkkwartetten als het Cherubini Kwartet en Modern String Quartet, en in orkesten van wereldklasse als het Symfonieorkest van de Beierse Radio. De leden van het Voyager Quartet combineren zo een schat aan ervaring in talrijke concerten wereldwijd op gerenommeerde muziekfestivals en in beroemde concertzalen, die ze de afgelopen jaren met succes hebben gevoed in allerlei hoogwaardige concertprogramma's
