Dit album van pianist Alexander Schimpf brengt werken van de componisten Maurice Ravel, Alexander Skrjabin en Franz
Schubert samen in een rijk geschakeerd solorecital. De opname sluit aan bij de laatromantische en vroegmodernistische pianotraditie, waarbij impressionistische klankkleuren en expressieve harmonieën worden gecombineerd met de diepgang van de Weense klassiek-romantische stijl. Schimpf toont een grote stilistische flexibiliteit en een fijnzinnige touché, waardoor zowel de transparante texturen als de meer mystieke en introspectieve passages volledig tot hun recht komen.
Uitgegeven in 2013 vormt dit album een internationaal visitekaartje voor Alexander Schimpf als vertolker van het kernrepertoire voor piano. De contrasten tussen de drie componisten worden duidelijk hoorbaar gemaakt, maar Schimpf zorgt tegelijk voor een organische samenhang in sfeer en opbouw. Zijn interpretaties benadrukken zowel de lyrische lijnen als de subtiele ritmische en dynamische nuances, waardoor de luisteraar wordt meegenomen van de verfijnde Franse klankwereld via de visionaire Russische laatromantiek naar de traditionele, maar uiterst poëtische Duitse pianotraditie.
