Het album van Kim Suyoen met de Bayerische Kammerphilharmonie onder leiding van Pietari Inkinen, uitgebracht in 2005 op cd, vormt een boeiende ontmoeting tussen de expressieve muziek van Karl
Amadeus Hartmann en het klassieke idioom van zijn voorganger. De uitvoerenden brengen Hartmanns rijkgeschakeerde muzikale taal energiek tot leven; zijn werken worden gerekend tot de laat-romantiek en vroege moderne stroming, waarin emotionele intensiteit en vernieuwende structuren centraal staan. In deze opname klinkt het klankpalet zowel tonaal verankerd als uitgesproken persoonlijk, waarbij de soloviool en het orkest als gelijkwaardige partners optreden.
Deze uitgave is mede bijzonder door het contrast met de klassieke stijl die door andere werken op de cd wordt vertegenwoordigd, waardoor Hartmanns benadering extra opvalt. De interpretaties van Kim Suyoen, de Bayerische Kammerphilharmonie en Inkinen kenmerken zich door een heldere toon, transparante frasering en grote betrokkenheid. Daarmee biedt het album een actuele en helder vastgelegde kennismaking met Hartmanns oeuvre binnen de context van de Duitse klassieke muziek aan het begin van de twintigste eeuw.
