The Electrifying
Eddie Harris is een souljazzalbum uit 1967 van de Amerikaanse tenorsaxofonist
Eddie Harris, uitgebracht bij Atlantic Records en geproduceerd door Arif Mardin. Het album, opgenomen als LP, markeert Harris' baanbrekende gebruik van de elektrische Varitone-saxofoon, een innovatie uit 1965 van H&A Selmer Inc. met een elektronisch pick-upsysteem dat effecten zoals tremolo, echo en octaafverdubbeling toevoegde aan zijn hese toon, waardoor deze een stoere rand en een spookachtig gerommel kreeg. Deze opwindende aanpak vermengde jazz met funk- en
rhythm-and-blues-elementen, waardoor Harris zich onderscheidde van zijn collega's en bijdroeg aan het crossover-succes van het album in de jazz-, R&B- en pophitlijsten. Geprezen als een van Harris' beroemdste en belangrijkste werken – een klassieker volgens recensenten van AllMusic – legde het album de transformatieve geest van 1967 vast, toen jazz en rock ingrijpende veranderingen ondergingen. Harris' persoonlijke revolutie toonde zijn innovatie op de elektrische saxofoon en piano, waarbij hij nieuwe elektro-akoestische geluiden creëerde die bruisten van energie, ondersteund door extra blazers en percussie. Het album, dat hardbop, jazz-funk, souljazz en mainstream jazzstijlen omvat, benadrukte zijn bekwame uitvoering en instrumentale experimenten, en versterkte zijn nalatenschap als componist en pionier.
