Ornette On Tenor is een LP van de Amerikaanse saxofonist en componist Ornette Coleman, uitgebracht in het begin van de jaren zestig. Dit album vormt een belangrijk moment in Colemans carrière omdat hij hier niet te horen is op zijn vertrouwde altsaxofoon, maar volledig de overstap maakt naar de tenorsaxofoon. Dit zorgt voor een nieuw geluid en een frisse benadering binnen zijn karakteristieke, vrije benadering van jazz.
Het genre van dit album is avant-garde jazz, ook bekend als free jazz. Ornament On Tenor kenmerkt zich door het loslaten van traditionele harmonie- en ritmestructuren. De improvisatie en muzikale interactie staan centraal, waarbij de grenzen tussen solo en begeleiding vervagen. De bezetting bestaat uit Ornette Coleman op tenorsaxofoon, Don Cherry op pockettrompet, Jimmy Garrison op contrabas en Ed Blackwell op drums.
Enkele tracks die op dit album te vinden zijn, zijn 'Cross Breeding', 'Mapa' en 'Enfant'. 'Cross Breeding' opent het album met een energieke en avontuurlijke sfeer waarin Colemans tenorspel
direct opvalt. 'Mapa' volgt met vrije melodielijnen en een interactie tussen saxofoon en trompet die typerend is voor Colemans stijl. 'Enfant' is een compactere, meer ingetogen compositie waarin het samenspel met de ritmesectie sterk naar voren komt.
Het LP-album werd uitgebracht in het jaar 1962 en markeert het laatste werk dat Coleman voor het Atlantic-label opnam. De muziek op Ornette On Tenor wordt vaak gewaardeerd om haar intensiteit, spontaniteit en het vermogen om traditionele jazz opzij te schuiven ten gunste van expressieve, onvoorspelbare structuren. Dit album is daarmee niet alleen een essentieel werk in Colemans discografie, maar ook een mijlpaal in de ontwikkeling van de free jazz.
