Crossings is een LP van
Herbie Hancock, uitgebracht in 1972, en wordt beschouwd als een mijlpaal op het gebied van avant-garde jazz en jazz-fusion. Het album maakt deel uit van zijn experimentele Mwandishi-periode, waarin Hancock zich sterk liet inspireren door elektronische muziek en funk, en was zijn eerste project waarbij er uitgebreid gebruik werd gemaakt van synthesizers.
Hancock werkt op dit album samen met zijn vaste sextet, uitgebreid met synthesizerspecialist Patrick Gleeson, wat leidde tot een innovatieve en experimentele benadering van jazz. Crossings kenmerkt zich door een open, ruimtelijk geluid en een intense interactie tussen akoestische en elektronische instrumenten. Hiermee geldt het als een baanbrekend, vooruitstrevend album binnen het genre.
