Borboletta is het zesde studioalbum van de Amerikaanse band
Santana en werd uitgebracht onder het Columbia Records label in 1974. Het album markeert een verdergaande ontwikkeling in de richting van jazzfusion en jazzrock, een stijl die was geïntroduceerd op voorgangers als Caravanserai en Welcome. De muziek op
Borboletta kenmerkt zich door een rijke samensmelting van Latijnse ritmes, funky grooves, jazzy akkoorden en uitbundig gitaarwerk, waarbij het percussieve element minstens zo prominent aanwezig is als de elektrische gitaar van Carlos
Santana. De samenwerking met Braziliaanse musici als Airto Moreira en Flora Purim zorgt voor een wereldse sfeer, terwijl de terugkeer van bassist David Brown en de introductie van zanger en toetsenist Leon Patillo nieuwe dimensies toevoegen aan het klinkende geheel.
De geluidskwaliteit en sfeer van de plaat zijn warm en akoestisch, met veel aandacht voor arrangementen waarin niet alleen gitaarsolo’s maar ook percussie, blazers en keyboards een centrale rol vervullen.
Borboletta straalt een experimenteel elan uit zonder het toegankelijke karakter van
Santana’s muziek te verliezen. Het album kreeg destijds een goudcertificaat in de Verenigde Staten en bereikte hoge noteringen in meerdere landen, waarmee het zowel bij het publiek als de critici insloeg als een boeiende en inventieve bijdrage aan de jazzrock- en fusionbeweging van het midden van de jaren zeventig.
