L'Univers De La Mer is een opmerkelijk album van de Franse componist Dominique Guiot, uitgebracht in 1978 op het
Chicago 2000 label. Dit werk behoort tot het genre van elektronische prog en library music, waarbij Guiot zijn inspiratie putte uit de diepe zee, oceaanwezens en onderwaterwerelden. Het album onderscheidt zich door zijn unieke geluid dat hij volledig alleen creëerde met zijn Mellotron, Minimoog, clavinet, orgel en gitaar. De muzikale stijl navigeert door verschillende territories, van ruimtevaart-achtige jazz tot dichte progressieve rock, met een middeleeuwse toets in enkele meer pastorale passages. Het werk wordt vaak beschouwd als een van de beste library albums ooit opgenomen.
Guiot's visie vertoont overeenkomsten met onderwatercomponisten als Sven Libaek en Jacques Cousteau scores, maar met een zwaarder en duisterder karakter. Waar die andere componisten eerder de verwondering van oceaanverkenning benadrukten, voegt Guiot een element van gevaar toe aan het trillende geluid van de mellotron. De sci-fi synthesizers geven het album verwantschap met bands als Eloy of Embryo op hun zwaarste momenten. Het is een meeslepend werk dat even geschikt is voor meditatieve ontspanning als voor psychedelische innerlijke reizen. Het album was oorspronkelijk slechts in beperkte oplage uitgebracht, maar werd later officieel heruitgegeven vanwege zijn cultstatus onder liefhebbers van synthesizers, experimentele
ambient, en progressieve rock.
