To Hell With
The Boys, het derde album van de Britse punkband
The Boys, werd uitgebracht op LP in 1979. Het plaatje markeert een belangrijke fase in de ontwikkeling van de groep, die naast punk ook invloeden van powerpop en rock ’n’ roll in hun geluid verwerkten, wat resulteerde in een toegankelijke maar nog steeds rauwe sound. Opvallend aan het album is dat het werd opgenomen in het Noorse plaatsje Hell, een woordspeling die terug te vinden is in de titel van de plaat.
The Boys stonden bekend om hun energie, scherpe hooks en humoristische teksten, en dat is op dit album duidelijk hoorbaar, waarbij de songs vaak een combinatie zijn van snelle, pakkende refreinen en een relaxte, losse aanpak die doet denken aan de klassieke Britse rock en pop uit de jaren zestig, maar dan met een duidelijk punksausje eroverheen.
De band bestond tijdens de opnames uit Honest John Plain en Matt Dangerfield op gitaar en zang, Kid Reid op bas, Jack Black op drums en Casino Steel op keyboards. Samen wisten ze de sfeer van hun liveoptredens vast te leggen op de plaat, mede dankzij de productie en engineering door onder andere Rune Nordal en Bjoern Nessjoe. To Hell With
The Boys klinkt daardoor
direct en ongepolijst, met een rauwe, feestelijke energie die de tijdgeest van de late jaren zeventig perfect weerspiegelt. Het album wordt gezien als een van de sterkste punkplaatjes uit die periode en geldt als een must-have voor liefhebbers van het genre, mede door de unieke mix van melodieuze invallen en de ongedwongen, ongecompliceerde houding van de band.
