Carl Ludwig Hübsch's Longrun Development of the
Universe bracht in 2001 een bijzondere opname uit binnen het geïmproviseerde jazz genre. Het kwartet, bestaande uit Gerry Hemingway op drums, Carl Ludwig Hübsch op tuba, Matthias Schubert op tenorsaxofoon en Wolter Wierbos op trombone, creëert een organisch geheel waarbij de muzikanten als één ademend wezen functioneren.
De toevoeging van drummer Gerry Hemingway aan het reeds meer dan tien jaar bestaande trio was een zorgvuldige keuze. Hemingway brengt een unieke veelzijdigheid, waarbij hij zowel als melodische stem als metrische motor kan fungeren. Zijn organische en opzettelijke losheid geeft het ensemble de vrijheid om naadloos te bewegen tussen geschreven materiaal en improvisatie.
Het album kenmerkt zich door een diepe, aantrekkelijke muzikale wereld die traditionele referentiepatronen overstijgt. De muzikanten demonstreren een zeldzame eenheid waarbij fouten worden omgevormd tot diamanten, met schijnbare gedeelde gedachten en intenties.
