The
Best Of The Easybeats + Pretty Girl is een compilatiealbum van de Australische band The Easybeats. Dit album verscheen oorspronkelijk in het midden van de jaren zestig en kreeg later een release op CD. Het album wordt gerekend tot het genre beat en
garage rock, dat zich kenmerkt door een energiek, dansbaar geluid met raakvlakken aan vroege rock-'n-roll en
rhythm & blues.
De samenstelling van het album omvat
singles en EP-tracks uit de periode 1965-1966, de vroege en meest iconische fase van de band. Deze periode werd gekenmerkt door hun opmars vanuit Australië richting internationale bekendheid. Vooral na het succes van hun single 'Friday On My Mind' in het Verenigd Koninkrijk kreeg hun muziek een bredere weerklank. Omdat de nieuwe opnames van de band nog niet in Australië uitgebracht mochten worden, stelde hun label Albert Productions een compilatie samen van hun populairste Australische werk — aangevuld met enkele tracks die nieuw waren voor hun thuismarkt, waaronder het titelnummer 'Pretty Girl'.
Het album geeft een goed overzicht van de vroege muziek van The Easybeats. Het is een staalkaart van aanstekelijke en aan de Britse invasie verwante beatmuziek, die wordt gedragen door rauwe gitaren, pakkende zang en frisse melodieën. Door de combinatie van hits en minder bekende nummers fungeert deze cd als introductie tot de veelzijdigheid en de evolutie van de band, die pionierde binnen de Australische popmuziek.
Op de tracklist van het album staan onder meer het aanstekelijke 'Sorry,' het meeslepende 'She’s So Fine' en natuurlijk 'Friday On My Mind.' Deze nummers laten de kenmerkende mix horen van energieke arrangementen en frisse, jeugdige bravoure. Elk van deze tracks draagt bij aan de sfeer van de jaren zestig: ongekunsteld, levendig, maar ook melodieus en tijdloos in aantrekkingskracht.
The
Best Of The Easybeats + Pretty Girl verscheen op CD in het verlengde van de blijvende populariteit van The Easybeats. Het album is belangrijk omdat het niet alleen de grootste Australische successen van de band bijeenbrengt, maar ook de overgangsperiode documenteert waarin hun geluid internationaler werd. Het blijft daarmee een essentieel document in de geschiedenis van de Australische pop- en rockmuziek.
