Beneath The Eyrie is een album van de
Pixies dat valt binnen het alternatieve rockgenre, met uitgesproken invloeden uit de indie- en gothicrock. Het album verscheen op CD in het jaar 2019 en markeert het zevende studioalbum van de band sinds hun oprichting. Het werd opgenomen in een verlaten kerk in Woodstock, wat bijdroeg aan de donkere en ietwat mysterieuze sfeer die het gehele album doordringt.
Qua sfeer en thematiek onderscheidt Beneath The Eyrie zich door zijn sombere karakter; de nummers zitten vol met gotische spanning en behandelen thema’s als de dood, verlies, mythologie en het occultisme. De band levert op deze plaat een meer samenhangend en volwassen geluid, waarbij de rauwe, spontane energie van hun vroege jaren deels is ingewisseld voor meer gelaagde en melodische composities. Deze ontwikkeling resulteert in een album dat toegankelijker en consistenter aanvoelt, maar desondanks trouw blijft aan het unieke
Pixies-verhaal.
Een van de tracks op het album is On Graveyard Hill, een nummer dat zich onderscheidt met een aanstekelijke melodie en een tekst die draait om een duistere liefdesspreuk. Het lied bevat de kenmerkende krachtige gitaren, een ritmische baslijn en zang waarin vervreemding en verlangen hand in hand gaan. Ook Silver Bullet is een opvallend nummer; het bouwt gestaag spanning op en weet te imponeren met een melancholieke sfeer, terwijl de voortdurende dynamiek voor een dreigende ondertoon zorgt. Daarnaast laat
Catfish Kate horen hoe de
Pixies ook in een meer verhalende vorm hun muzikale inventiviteit behouden, met meeslepende gitaarriffs en een subtiele opbouw die het geheel tot een gedenkwaardige luisterervaring maakt.
Wat opvalt op Beneath The Eyrie is het evenwicht tussen melancholie en speelsheid. De productie legt de nadruk op knisperende gitaarlagen en inventief slagwerk, terwijl de karakteristieke teksten van Black Francis de luisteraar meenemen in een wereld vol bizarre figuren en bevreemdende gebeurtenissen. De zang is soms krachtig en rauw, dan weer haast fluisterend en onheilspellend. Dit, gecombineerd met harmonieën en onverwachte muzikale wendingen, maakt het geheel tot een album dat zich op subtiele wijze weet te onderscheiden van eerder werk.
Beneath The Eyrie biedt een volwassen kijk op het
Pixies-geluid: duisterder, melodieuzer en geslepen, maar nog steeds vol eigenzinnigheid en verbeeldingskracht. Het is een plaat die zowel nieuwe luisteraars als trouwe fans weet te boeien met zijn spanning en diepgang, en die zich moeiteloos laat herbeluisteren door de rijke gelaagdheid in tekst en muziek.
