Lloyd Cole keerde in 2013 terug met het album Standards, uitgebracht op CD via Tapete Records. Dit album markeert een opvallende wending in Coles carrière, nadat hij zich in de jaren daarvoor vooral had toegelegd op ingetogen, akoestisch werk. Standards is nadrukkelijk een rockalbum, met een sterke rol voor elektrische gitaren en een volle bandsound. Cole nam zelf de productie voor zijn rekening en werkte samen met een groep muzikanten die voor een deel teruggaat tot zijn vroege soloperiode, waaronder drummer Fred Maher, bassist Matthew Sweet en toetsenist Blair Cowan.
Het geluid van Standards wordt gekenmerkt door energie en vitaliteit. Cole liet zich inspireren door het rauwe elan van Bob Dylans latere werk en besloot zich minder te richten op wat gepast zou zijn voor een musicus van zijn leeftijd. Het resultaat is een album dat zowel qua sfeer als arrangementen een stuk directer en minder bedacht overkomt dan zijn voorgaande platen. De songs zijn grotendeels geschreven vanuit het idee dat ze het beste tot hun recht zouden komen in een rockcontext, wat resulteert in een fris en levendig geheel.
Hoewel Standards duidelijk wortels heeft in de traditie van alternatieve rock en singer-songwritermuziek, klinkt het album allesbehalve gedateerd. Cole slaagt erin zijn karakteristieke melancholieke teksten en melodieën te combineren met een speelse, soms bijna speels nonchalante aanpak. De opnames vonden plaats in Los Angeles, New York en Easthampton, wat bijdraagt aan de gevarieerde sfeer van het album. Standards laat horen dat Lloyd Cole, ondanks zijn ervaring en
status, nog steeds vol verrassingen zit en niet bang is om buiten zijn comfortzone te treden.
