Silberbart’s enige album, "4 Times Sound Razing", verscheen in 1971 en wordt gezien als een van de meest extreme voorbeelden van vroege
krautrock en heavy prog. Opgenomen in een korte periode in Hamburg, is het werk van deze power trio onmiskenbaar rauw, experimenteel en volslagen eigenzinnig. Het album combineert elementen van psychedelische rock, proto-metal en vrije improvisatie tot een geluid dat zowel chaotisch als verbazingwekkend strak klinkt.
De muziek wordt gekenmerkt door hysterische gitaarsolo’s, schurende baslijnen en een drummer die de druk opvoert tot het uiterste. De zang is rauw en kraakt soms schor, wat bijdraagt aan het algehele gevoel van urgentie en spanning. Hoewel het album uitdrukkelijk zwaar klinkt, zijn er ook momenten van melodie en rust, maar die worden meestal snel weer verstoord door uitbarstingen van noise en atonale klanken.
Silberbart neemt het conventionele power trio-format ver buiten de gebruikelijke grenzen, met uitgesponnen jams en onverwachte wendingen die de luisteraar zelden loslaten. Het album staat bekend om zijn donkere, dreigende sfeer en de drang om het experiment te zoeken zonder concessies te doen aan toegankelijkheid. "4 Times Sound Razing" is daarmee een verzamelobject voor liefhebbers van de meest vrije en onbevangen kant van de vroege jaren zeventig Duitse rockscene.
