Nine Days Wonder bracht het album Sonnet To Billy
Frost uit als een LP in het jaar 1976. Dit vierde en tevens laatste studioalbum van de band markeert een stijlverandering. De muzikale koers verschuift richting rock, beïnvloed door de komst van twee nieuwe gitaristen en het vertrek van eerdere bandleden.
Het album valt binnen het genre progressieve rock, maar kent in vergelijking met het eerdere werk van de band een directere, meer rockgeoriënteerde benadering. Daarmee sluit het enigszins aan bij de route die ook al voorzichtig werd ingezet op Only The Dancers. Sonnet To Billy
Frost kenmerkt zich door een energieke en gitaargerichte productie, waarbij melodieuze elementen en complexe arrangementen bewaard blijven, maar er meer ruimte is voor krachtige riffs en een strakkere ritmesectie.
Met deze release slaagde Nine Days Wonder erin om hun progressieve erfgoed te combineren met een toegankelijkere rocksound, zonder de muzikale ambities los te laten. Zo vormt Sonnet To Billy
Frost een interessant sluitstuk in hun oeuvre dat zowel fans van progressieve rock als liefhebbers van stevigere rock aanspreekt.
