Het album 'The Oimels', dat in 1969 door het Wolfgang Dauner Quintet op lp werd uitgebracht, combineert jazz met invloeden uit de psychedelische poprock van de jaren zestig, vergelijkbaar met die van
The Beatles, en wijkt daarmee sterk af van de traditionele jazz uit die tijd. Onder leiding van de Duitse jazztoetsenist Wolfgang Dauner, samen met bassist Eberhard Weber en gitarist Sigi Schwab, beiden veelgeprezen Europese muzikanten, toont het album eclectische experimenten door middel van elektrische vervormingen, sitar, geëlektrificeerde cello, acid-orgelsolo's en herinterpretaties van Latin-rock, waardoor een chaotische fusie ontstaat van Indi-
country-rock, funkgrooves en raga-achtige elementen.Dit korte album van 32 minuten legt de psychedelische geest vast met vervormde gitaren, scatting-zang en minimalistische bewerkingen, en benadrukt het innovatieve vermogen van het trio om een brug te slaan tussen jazzimprovisatie en pop-rock-psychedelica. Dauners gevestigde
status in de Duitse jazz ontmoet Webers samenwerkingen met figuren als Charlie Mariano en Jan Garbarek, en Schwabs diverse werk in film en theater, wat resulteert in een gedurfd, grenzenverleggend album dat atmosferische effecten en het vermengen van genres voorrang geeft boven conventionele structuren.
